Al jaren is er de week van de overgang. Dit jaar is er helaas duidelijk minder aandacht voor deze week. Waarom, ik kan het niet verklaren, is men overgangsmoe? is het inmiddels prima geregeld met de overgang (echt niet) , zijn er belangrijkere onderwerpen (ja als je naar het journaal kijkt).
Toch vind ik het noodzakelijk dat er ieder jaar stil gestaan wordt bij iets wat heel normaal is. Wij vrouwen worden geboren met twee eierstokken en die gaan ooit met pensioen. En dat kan problemen geven, gelukkig niet bij iedereen maar een grote groep vrouwen heeft last van de syptomen overgang. Slechter slapen, meer gespannen, meer aan staan, last van gewrichten noem maar op. Al deze klachten kunnen leiden tot verzuim of zwijgverzuim.
Ieder jaar weer bedenken wat het thema van de week van de overgang moet worden. Nu is het thema Zwijgverzuim. Hier is al eens een mooi boek over geschreven door Anneke Valk.
Zwijgverzuim is het verzuim dat ontstaat door niet te spreken over onderwerpen die gevoelig liggen zoals de overgang.
Nog steeds is er een taboe en nog steeds is er te weinig kennis bij het onderwerp overgang. Juist daarom is er gekozen voor dit thema.
Vandaag heb ik als verpleegkundig overgangsconsulent een mooie workshop mogen geven binnen een onderwijsinstelling. Tijdens een teamvergadering met jong en oud, man en vrouw, (34 deelnemers) hebben we de overgang en zwijgverzuim besproken. Uiteraard eerst wat uitleg van mij over wat is het nu werkelijk die overgang, maar ook tijd voor reflectie. Een mooie start van de week van de overgang. Die overigens niet deze week stopt. Omdat dit een paasweek is doen we er gewoon nog een week bij!! Mij hoor je niet zwijgen maar schreeuw het van de daken. Iedere vrouw in de overgang verdient aandacht, respect en deskundige hulp in deze soms lastige levensfase.
Mijn motto; hulp vragen mag!
